#DREAMBIGWORKHARD

Barcelona (1992), Athene (2004), Londen (2012). Het kom niet vaak voor dat de Olympische Spelen zo dicht bij huis worden gehouden. Hoe vaak in je leven ben je zo dichtbij de spelen, het grootste sportevenement van de wereld? Misschien een “once in your lifetime” ervaring en wij waren in Londen er bij! En het was fantastisch!

Pierre de Coubertin: 
“Het belangrijke in het leven is niet de triomf, maar de strijd, het essentiële is niet om te hebben gewonnen maar om goed te hebben gestreden.” 

Het gaat dus om de strijd, de wil om te winnen. Een Olympische medaille win je niet altijd omdat je de beste bent. Nee, het is een combinatie van talent, doorzettingsvermogen, discipline, techniek en tactiek. Hiervoor heb je ambitie en ruimte nodig om aan je droom te kunnen werken.

Judo is zo’n sport waar winnen en verliezen heel dichtbij elkaar ligt. Edith Bosch kwam iedere wedstrijd de tatami op met opgeheven hoofd, rechte rug en haar voeten stevig op de grond. Kortom, ze straalde iets van onoverwinnelijk uit. Bosch kwam 12 seconden voor tijd achter, maar maakte in de slotseconde alsnog gelijk en won brons.

Ergens in een judohal raakte ik aan de praat met een moeder van een jonge judoka. Haar zoon (9 jaar) had verloren en ze troostte hem met de woorden: “Jongen is niet erg, meedoen is belangrijker dan winnen”. De jongen was het niet met zijn moeder eens. Hij wilde winnen en niets anders. Hierop zei ze tegen mij:“ach zolang hij het leuk blijft vinden en naar zijn zin heeft”. De ambitie van het kind was groot maar moeder zwakte dit af. Maar waarom? Leren verliezen is een belangrijke stap in de mentale ontwikkeling van een mens. Aan de uitspraak “Ach zolang hij het maar naar zijn zin heeft” ben ik me steeds gaan irriteren. Natuurlijk is het belangrijk dat je het naar je zin hebt maar het alleen naar je zin hebben is niet een mentaliteit waarmee je dromen waar kan maken. Judocoach Cor van der Geest zei hierover: “Nederland is een decadent land aan het worden. We zijn vaak al dronken en lopen de polonaise voordat een toernooi begint. Nederlanders hebben zin in een feestje, en daar is de sport voor nodig. Je kunt je wel afvragen of dat een goede ontwikkeling is. Ik vind dat een zorg.”. Hier ben ik het deels met hem eens en deze mentaliteit komt steeds meer voor in de samenleving. Gelukkig zie je genoeg ambitieuze, ondernemende jongeren die hun passie volgen en gaan voor hun droom. Natuurlijk zal niet iedereen goud kunnen winnen maar gaat het niet om de reis, de strijd?

Jongeren zitten vol met ambities en dromen. Moeten we dat afremmen? Als we nu kinderen veel meer de ruimte geven om hun passie te vinden en de reis veel meer centraal gaan zetten in het leerproces, voldoet dan het huidige onderwijs systeem nog? Als kinderen nu eens de lat mogen leggen reikt deze dan niet hoger dan wat ons onderwijssysteem aan kan?

Dromen worden waarheid. Geef de jeugd de ruimte!

Parijs 2024 here we come 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s